Είμαι: φανατικά σιωπηλή, σιωπηλά φανατισμένη.
Δεν είμαι: εφησυχασμένη. Συχνά όμως, είμαι ήσυχη.
Έχω: χρόνο.
Δεν έχω: τι να τον κάνω.
Μ’ αρέσει: όταν γελάει.
Δε μ’ αρέσει: όταν δεν ξέρω γιατί.
Προσπαθώ: να είμαι ψύχραιμη.
Δε μπορώ: να είμαι πάντα.
Αγαπώ: τα παιδιά, τα σκυλιά, τη βροχή, τα ποιήματα, τις μουσικές, τα παράθυρα, τους φάρους, αυτούς που θα θυμάμαι κι αυτούς που δεν έχω ξεχάσει.
Σιχαίνομαι: τις τυπικότητες, τα κλισέ, τα σκοτεινά δωμάτια, τα αεροπλάνα, να μου λένε «εσύ αντέχεις» και να ξέρω πως δεν το πιστεύουν.