Ξαφνικά εννοούνται,
όσα συνεννοούνται,
όσα συμπαρατάχθηκαν,
υπήρξαν και δε χάθηκαν.
Ξαφνικά ξαναπεθαίνουν,
όσα ξαναγεννιούνται.
Κάποια από αυτά ξεχάστηκαν,
κάποια δεν ξεπεράστηκαν.
Απίστευτα πράγματα συμβαίνουν
και μπορούν να συμβούν.
Δέντρα νυχτοπερπατούν
ονειροβατούν,
ατενίζουν στον ύπνο τους,
αναπνέουν, λειτουργούν.
Ψαχουλεύουν τα καμένα,
Στα χαμένα ζητούν τα χαμένα,
ραδιουργούν τα ράδια
στα τετραπέρατα τετράδια,
γεμίζουν λόγια, ζωγραφιές
και εύλογα μένουν άδεια.
Εκατομμύρια εκατομμυρίων πραγματικότητες
τυλίγονται σε κουβάρια.
Οι πιο σαθρές γκρεμίζονται
κι άλλες ντουβάρια γίνονται.
Τοίχοι που ορθώνονται,
τοίχοι χωρίς παράθυρα.
Ψυχές σαν μέρες φωτεινές
στο μαύρο σκυλοπνίγονται.
Θάλασσες τα δάση,
τα δέντρα κύματα σου φέρνουν,
αφηρημένα υποσυνείδητα
μηνύματα σε μπουκάλια κλεισμένα.
(ναι, ωραία είναι)