Aynı şarkıyı 100 kere dinleme manyaklığı olan,sabah suyu yüzüne çarparken suyun bileklerden dirseklerine akmasına uyuz olan,buzdolabını açıp boş boş baktıktan sonra kapayan,kulağında mp3 ile gezerken klip tadında yürüyen,doğru insanı bekleyip yalnız kalan,ellerini bi türlü ısıtamayan,çift bölmeli çakmakta her iki tarafta gaz seviyesini dengeleme ihtiyacı duyan,girdiği kapalı bir mekanda ilk önce çıkış kapısının nerede olduğunu arayan, masaya oturduğu zaman ilk olarak ayaklarını koyacak yer arayan,küçükken radyodan kaset dolduran , iki eli birden doluyken elektrik düğmesini burnuyla yada suratının herhangi bir kısmıyla açıp kapayan,otobüsü kaçırınca gurur yapıp arkasından koşmayan,hayatında hiç lost izlememenin eksikliğini hissetmeyen,eşşek kadar insanların 3 yaşındaki çocuklar gibi konuşmalarına sinir olan,yolda giderken kaldırımdaki karo taşların çizgilerine basmamaya özen gösteren,gülünmemesi gereken yerde gelen gülme krizinin verdiği haz ve acıyı birçok kez yaşamış olan bir insanım.