Weronika ViVi Stefaniak

"Co z tego, że chodzimy po ciemku.
Cofniemy się w czasie.
Z radością wspominając dni,
Kiedy aniołowie chodzili po ziemi.

Co z tego, że gruz wali się nam na łeb.
Przyszyci do bieli ścian.
Za lat 40 cofniemy się w czasie
I będziemy się z tego śmiać.

Żaden problem nie będzie trwał wiecznie.
Jak już się skończy stworzysz sobie nowy.
Najdłużej będziesz się śmiać,
Śmiać z samego siebie.

Jutro też będą problemy, OK!
Teraz śmiejmy się z tego co było.
Jutro pośmiejemy się z tego co jest teraz.

Zahipnotyzowani trwajmy w tym.
Pod nogami puszysty kurz.
Cóż znaczy dzisiejszy smutek,
Przy wszystkich jutrzejszych radościach.

Pochrzanione zapatrzenie.
Dziś śmiejmy się z Wczoraj.
Jutro pośmiejemy się z Dziś."