Bij een homokoppel slaat het noodlot toe als één van beide komt te overlijden. De 'overblijver' gaat de begrafenis regelen bij de begrafenisondernemer en blijft desondanks trouw aan de laatste wens van zijn vriend, crematie i.p.v. begraven. "Maar toch vind ik het jammer" doet hij zijn beklag bij de begrafenisondernemer, "dat ik hem niet wat dichter bij mij zal hebben. Een graf kunt ge in moeilijke tijden nog eens bezoeken, maar crematie is zo definitief weg." "Geen probleem," repliceert de begrafenisondernemer, er bestaan tegenwoordig mooie, kleine urnen en daarin kunt ge de as van uw dierbare vriend bij u op de schouw bewaren. Dat is toch wel dichtbij niet?" "Ik had hem toch liever wat dichter bij mij gehad" snottert den homo. "Wel, we hebben ook nog een klein houten kistje en zo kunt u de as naast uw bed op het nachtkastje zetten." "Ik had eigenlijk nog wel aan iets dichter gedacht." "Wel, we kunnen de as ook verwerken in een soort juweel, zo kunt u die steeds om de hals dragen. Veel