οντας λοιπον γιος του Πόρου και της Πενίας, ο Ερωτας βρισκεται σ αυτη την κατασταση. πρωτα πρωτα ειναι πντοτε πενης και καθολου απαλος και ωραιος, οπως νομιζουν οι πολλοι, αλλα σκληρος και βρωμικος και ξυπολυτος και αστεγος. Ξαπλωνει παντοτε καταχαμα και χωρις στρωμα, κοιμαται στιο υπαιθρο εξω απο τις πορτες και τους δρομους εχοντας τη φυση της μητερας του και παντοτινη συντροφο την ενδεια. Απο τον πατερα του παλι κυνηγαει τα ωραια και τα καλα, οντας ανδρειος και ριψοκινδυνος και ορμητικοσ, δεινος κυνηγος, παθιασμενος για γνωση και επινοητικος, φιλοσοφωντας ολοκληρη τη ζωη του, δεινος γητευτης και μαγος και σοφιστης. Και ουτε αθανατος απο τη φυση του, ουτε θνητος. αλλα την ιδια μερα ποτε ανθει και ζει, ποτε πεθαινει και αναβιωνει παλι. κι εκεινο που αποκταει του φευγει παντοτε γρηγορα, ωστε ο Ερωτας δεν ειναι ποτε ουτε φτωχος ουτε πλουσιος. Βρισκεται αναμεσα στη σοφια και στην αμαθεια... Συμποσιο- Πλατωνα
