“zaman mı? değil zaman.

akan zaman değil mesafelerdir.

güneşin çekici yukarıda
suyun bıçağı aşağıda
krom alçakgönüllü, bakır utangaç,
ağaç: bir damla iki kıvılcım arasında.
rüzgar bilmiyor nerden eseceğini
sınırlar kesik,
yerleşme yerlerinde balkıma.

biz kırıldık daha da kırılırız
ama katil de bilmiyor öldürdüğünü
hırsız da bilmiyor çaldığını
biz yeni bir hayatın acemileriyiz
bütün bildiklerimiz yeniden biçimleniyor
şiirimiz, aşkımız yeniden,
son kötü günleri yaşıyoruz belki
ilk güzel günleri de yaşarız belki
kekre birşey var bu havada
geçmişle gelecek arasında
öfkeyle bağış arasında

biz kırıldık daha da kırılırız
doğudan batıya bütün dünyada
ama kardeşin kardeşe vurduğu hançer
iki ciğerin arasında bağlantı kurar
büyür, bir gün, zenginleşir orada,
çünkü ali’yi dirilten iksir de saklı
hasana sunulmuş ağuda,
granitin de olur bir okyanus diriliği
nehirler daha uysal akar,
bir çiçek nasıl açıyorsa kendiliğinden
bir kuş nas