افســــــــرده ي از يار جدائيست دل من
ســـر گشته ي افتاده ز پائيست دل من
کم دانه بريزيد که در گلشـــــــــن گيتي
دل کنده ز هر برگ و نــــوائيست دل من
مرده اســـــــت دلم ،قاتل او را بشناسيد
خود کشته ي بر دست حنائيست دل من
از رهگــــــذرم دور شويد و بگــــــــــريزيد
ديوانه ي از بنــــد رهــــــــائيست دل من
در محفل من گوش دل و جان بگشـــــائيد
افسونگر افســـــانه ســـــرائيست دل من
با درد کشـــــــان سرکشي اي چرخ نزيبد
بر بام تو ، آزاده همــــــــــــائيست دل من
تسليم نصيب است وزبان بسته ي تقدير
حسرت کش بي چون وچرائيست دل من
بشکسته دلي را چو من از خويش مرانيد
آئينه معشوق نمـــــــــــــــائيست دل من
عمريست دلم ساخته با هر چه بلا هست
تا عشق بداند چه بــــــــــلائيست دل من