apstrakcija filmskog izraza kao jezika specifikuma i apstarakcija umjetničkog akta uopće, de jure, predstavlja jednu vrstu sakralne ratifikacije vlastite inferiornosti i vlastitog infalsizma.
bez obzira o kojoj se vrsti supremacije na tom istom jeziku specifikumu radi i bez obzira na kojem nivou aspiracija mi o njemu govorili.
no, to svakako nije tema ove naše emisije koja se zove izvorište.