‘Leonard en Jeroen’

De werkwijze waarop Leonard en Jeroen in de meeste gevallen tot een “sluitend” geheel komen is een proces waarin serendipiteit een grote rol speelt naast een nauwkeurig
absurdistische blik op de situatie van mens, dier, plant en ding binnen zijn omgeving van schraalte en ruis. Dit is een werkwijze die binnen de film over het algemeen ongebruikelijk
is. Dat geeft de films een duidelijke eigen beeldtaal mee. De mens is vaak onderhevig aan een dagelijks lijden dat veroorzaakt wordt door vergeefse pogingen met de verkeerde
ingrediënten de leegte van het bestaan op te vullen. Dit leidt er toe dat het er op lijkt, door de visuele bijeffecten van het opvullen van deze leegte, dat de mens als een organisme
zonder eigen wil gedwongen is om de tijd op te vullen met dingen die ver verwijderd zijn van de essentie van het leven. Leonard en Jeroen vind daarnaast dat er iets schort aan de
hedendaagse mentaliteit van het individu die zich volgens Leonard en Jeroen denkt