Ben kimim:

Yitirilmiş gençliği vardır, umutsuz yarınları.
Ya gurbet yorgunumdur, ya sefalet.
Bazen çiseleyen yağmur gibi sahipsizim ve durgunum. Bazen elini ayağını tepkilerden çekmişim, fırtına öncesi gibi sessizim.
Yüreğimde keskin kayalar, öfkelerimi mayalarım.
Kendim eliyle sararım yaramı.
Yüz kızartıcı sucların bile alkışlandığı bir memlekette yaşiyorum. Dürüstluğü başına kakılır. Epey zaman olmuştur, felekten gün çalmayı.
Kimsenin parası çalmam.
Sofralarımı yoksuldur ama yerde bulduğu paranın sahibini ilanla ararım.
Gökyüzünun renginin mavi olduğunu bilirim de, kara bulutlara yaslarım başımı.
Arkadaşlarımı yolda bırakmam.
Kendine bir düşünce duvarı örerim, yürürken bile. Kimseye iftira atmam, en fazla boş cola kutusuna tekme atarım.
El emeği göz nurudur hayatım. Bütün saatlerin kalleşliğe kuruldu bir ülkede, işin içinden çıkamiyorum.
Dişimi sıkarım. Dilim mahkumdur da, susmanın narası vardır gözlerimde.
Dikenlerin içinden gül destelerim.
Bir yani m