Soms wil ik vluchten,ontsnappen uit mijn leven.
Soms is alles me teveel
en doet zelfs ademen pijn...
Soms verdrinken mijn woorden in het zinloos gegeven
en heel even wil ik dan iemand anders
zijn.
Ik huil van verlangen
smacht naar de kinderlijke wens,
maar niemand kent mijn verdriet
en die honger naar een mens....
Dus ontvlucht ik het leven
zoek troost in mijn dromen,
en hoop dat die mens ooit
in mijn leven zal komen.....

Als je dit gedicht niet begrijpt blijf dan uit mijn leven heb genoeg van de pijn in mijn leven!!!!!!!!