Dile getirilmeyen bir öfkedir bazen suskunluğumuz… Öylesine yaralanmışızdır ki yaralamak isteriz, yüreğini acıtmak ve kanatmak…Ve biliriz ki hiçbir söz acıtamaz, yaralayamaz ve kanatamaz kimseyi bir suskunluk kadar…
Dün Canım olan,Yarın Düşmanım olmaz benim.Yaşananların hatrı hep saklı kalır,Hatırları hep sorulur selamları hep alınır..Sildiklerim vardır bir de, onlar yanlışlarım ve pişmanlıklarımdır.Adları anılmaz, hatırları sorulmaz, Sadece beddualarımdır.Vicdanla birlikte,Şeref ararım ben sevdiklerimde.Her zaman doğru değildir elbet seçimlerim,
Zaman gelir şerefsizleri de severim. Her yerde gözüm kulağım vardır benim.“Eksik söylemek yalan söylemek değildir” mantığındaki “Çok Dürüstler”? Beni değil, kendilerini kandırırlar yalnızca.Bilmezden gelişlerim, aptala yatışlarım; Kaybetme korkumdan değil,Karşımdakilerin yalan söyleme potansiyallerine olan merakımdandır…İnkar olmaz benim hayatımda; Yaşananı, “yaşanmamış” saymam; Sayanları da SAYMAM...
Kelimelere sığmaz,
Sayfalar sürer beni an
