Γεννηθηκα τοτε που ο πρωτος ανθρωπος ταπεινωσε τον πρωτο σκλαβο και η αδικια εγινε το καθημερινο φαϊ στα τραπεζια του κοσμου! Το σωμα μου τραφηκε με ποταμια αιματος, με θυσιες, με ανισοτητες! Αλλαξα χιλια προσωπα, μεταμορφωθηκα σε υψωμενη γροθια, σε σπαρακτικη κραυγη, μα ημουν εκει στα σταυροδρομια της ιστοριας! Εγινα τραγουδι στα χειλη των κυνηγημενων, σημαια στους ιστους των καταπιεσμενων, συνειδηση των θυματων! Εθνος μου ολα τα εθνη της γης και χωμα μου το σωμα των μυριαδων σκοτωμενων στο ονομα μου! Αφουγκραστηκα τα μυρια παραπονα της ανθρωπινης δυστυχιας! Εγινα ξεσπασμα και λυτρωση στο γολγοθα της Οικουμενης κι'ειδα την νεα αυγη μεσα απο την παχνη του θανατου! Ροβολησα καθε σπιθαμη του κοσμου τουτου! Εγινα ματαιη σφεντονια στη Δυτικη Οχθη, δεκεμβριατικη εφοδος στα ανακτορα και πολυβουη συναξη στην Τιεν Αν Μεν! Κι'αλλοτε καταληψη στο καστρο της Βαστιλης, Μαης παριζιανικος κι Ανοιξη της Πραγας, μπηκα παρελαύνοντας στους δρομους της Αβανας! Πότε σπαθι στα χερια του Σπαρτακου, πότε βολ