Wybiegam na ulicę z mokrymi włosami i myślami w przód.
Potykam się o związki przyczynowo-skutkowe.

Jestem czekaniem na pojedynczy impuls i czerwony tramwaj.

Ponadto nie opowiadam się za żadną ideologią czy systemem filozoficznym, ale w konkretach życia codziennego szukam „wielkich myśli”, zadając poważne pytania.