" Δεν γουστάρω φάση. Θέλω μόνο να περπατώ στον δρόμο και να κλωτσάω πέτρες.Δεν γουστάρω να πάρω κανέναν μαζί μου. Γιατί κανείς δεν είναι άξιος να μ΄ έχει δίπλα του. Μ΄αρέσει να παίζω. Ερεθίζομαι όταν παίζω. Αλλά μέχρι εκεί. Αν δεν πάει όπως το θέλω, τότε δεν το θέλω καθόλου. Δεν θέλω χατιράκια από κανέναν. Ούτε και να είμαι εγώ το χατίρι κανενός.
Εγώ είμαι ποίημα. Ένα ποίημα παλιό, ιδιαίτερο,διαχρονικό, που έχει την μοναδική ικανότητα να ανανεώνεται όταν κάποιος το διαβάζει. Ένα ποίημα μαγικό. Με μυρωδιά, με γεύση, με αίσθηση. Έκτη αίσθηση. Απ΄αυτήν την σπάνια που όποιος δεν την έχει τη φοβάται. Και καλά κάνει!

Χθες ήμουν ένα ποίημα με μέλι. Τόσο μέλι που οι σελίδες που ήταν γραμμένο κολλούσαν μεταξύ τους. Τόσο που αυτός που πήγε να με διαβάσει κόλλησε στην πρώτη σελίδα και δεν μπορούσε να πάει παρακάτω. Φοβόταν ο χαζός μην έρθουν οι μέλισσες και τον φάνε. Καλά να πάθει! Εκείνος έχασε. Γιατί οι πιο κάτω σελίδες μου ήταν και οι πιο ενδιαφέρουσες!

Άλλες φορές, η γεύση μου είναι αλλιώτι