ปณิธานหนึ่งเดียวที่ตั้งมั่นอยู่ในจิตของอาตมภาพเสมอมิเสื่อมคลายไปแม้แต่ชั่วลมหายใจคือ ปณิธานที่ตั้งสัจจาธิษฐานต่อหน้าพระประธานในวันอุปสมบทว่า
"ภันเต ภควา....ข้าแต่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้เจริญพระพุทธเจ้าข้า บัดนี้ลูกมีศรัทธาในศาสนาของพระองค์ จึงแสดงตนขออุปสมบทท่ามกลางหมู่สงฆ์ เพื่อให้หมู่สงฆ์เมตตาสวดประกาศยกลูกขึ้นเป็นสมมติสงฆ์รูปหนึ่งในพระพุทธศาสนา และในโอกาสที่จะสละเสียซึ่งเพศฆราวาสอันคับแคบนี้ ลูกกราบขอขมากรรมพร้อมทั้งขอประทานพุทธานุญาตในอันจะสละเสียซึ่งปรารถนาในพระโพธิญาณ เพราะไม่อาจทนการเคี่ยวกรำทางจิตและความทุกข์เป็นนิจของกายได้ จึงขอประกาศตนต่อเบื้องหน้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งหลายว่า ข้าพเจ้าขอละเสียซึ่งปรารถนาแห่งพุทธภูมิและเข้าสู่สาวกภูมิ เพื่อความเป็นพระสาวกรูปหนึ่งของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ด้วยนิมิตแห่งการรับผ้ากาสาวพัสตร์และนุ่งห่มเป็นปริมณฑลนี้ นับแต่นี้ไปจะตั่งมั่นในศรัทธา เจริญสิกขาทั้งสามคือ อธิศีลสิกขา อธิจิตตสิกขา อธิปัญญาสิกขา เพื่อเจริญกุศลธรรมบำรุ��จิตให้สมแก่ฐานะสมมติสงฆ์ และกระทำยอดปรารถนาอันยิ่งให้สำเร็จคือ การได้เป็นพระอรหันต์พร้อมปฏิสัมภิทาญาณ ๔ รูปหนึ่งในพระพ